Die laatste zomer

Een roman vanuit een man geschreven wat ik wel appart vond.Ik zie dit boek meer als een levens verhaal van Antoine,die uit gaat zoeken wat er vroeger met zijn moeder is gebeurd.Een boek wat ik toch zeker wel een voldoende geef omdat de schrijfstijl heel makkelijk is en je toch zeker verder wil lezen om te weten wat er nou schuil gaat achter de levens van de familie Rey.Ik vind dat je dit boek ook absoluut niet mag vergelijken met haar naam was Sarah.Dit is een heel ander verhaal,maar zeker de moeite om een keer te lezen.

Een heerlijk boek dacht ik - voor op vakantie om lekker om een ligbed op het strand te lezen - toch niet helemaal. Je zit direct in het verhaal door het auto-ongeluk wat Mélanie krijgt en waar je vanuit haar broer Antoine meer over te weten komt, maar wat ook meteen aankondigt dat het geen 'even lekker leesboek' is. Het onderwerp is de ontrafeling van een familiegeschiedenis die generaties teruggaat en de vraag is of je het verleden moet laten rusten of niet? 

De broer en zus zijn op jonge leeftijd hun moeder verloren, maar weten amper iets van haar. Herinneringen komen weer boven door een weekendje weg naar de plek waar ze vroeger met de familie de vakanties doorbrachten. Antoine gaat opzoek naar antwoorden, kortom; veel emotionele passages in dit boek. Zeker omdat hij nog altijd verdriet heeft om het vertrek van zijn vrouw naar een ander - hier wordt wel erg lang om 'gejankt', gelukkig komt er een nieuwe vrouw in zijn leven.

Of ik Haar naam was Sarah nu beter vond of niet - eigenlijk kun je deze twee verhalen niet met elkaar vergelijken en vind ik dat De laatste zomer een prachtig op zichzelf staand boek is, waar bovenal mooie scènes over het eiland Noirmoutier in zijn verwerkt. (Google maar eens op afbeeldingen, dan heb je een beeld)

Het verhaal komt eerst wat traag op gang, maar al gauw wil je weten wie de geheimzinnige liefdesbriefjes heeft geschreven. Uiteindelijk blijkt de roman niet over de briefjes, maar over het gemis en het niet kennen van een moeder in het leven van broer en zus te gaan. Zeer aangrijpend geschreven. Op sommige punten erg ontroerend. Na 'Haar naam was Sarah' was het moeilijk om mijn verwachtingen te overtreffen, maar dat heeft dit boek zeker gedaan.