Astrid Harrewijn woont met haar gezin in Hilversum. Ze heeft rechten gestudeerd en houdt zich nu bezig met vertalen en lesgeven.
Zij deed in het voorjaar van 2006 mee aan de Jill Mansell schrijfwedstrijd, georganiseerd door het weekblad Flair en uitgeverij Sijthoff.
Uit meer dan honderd inzendingen werd haar werk uitgekozen als de allerbeste en allerleukste roman.

Interview

Ja kun je krijgen van Astrid Harrewijn is verschenen. Astrid Harrewijn won in het voorjaar van 2006 de Jill Mansell schrijfwedstrijd, georganiseerd door het tijdschrift Flair en uitgeverij Sijthoff. De hoofdprijs was een eigen boekpublicatie.
 

In Ja kun je krijgen leren we Anne kennen. Zij is een chaoot en werkt zich een slag in de rondte bij een advocatenkantoor. Daarnaast heeft ze een behoorlijk boeiend liefdesleven. Als een vriendin Anne's naam wil lenen om haar boek te publiceren, krijgt Anne's leven een hilarische wending.

 Maak kennis met Astrid Harrewijn:
Getrouwd met: Wim (45)
Kids: Eveline (12) en Lisette (9)
Werk: vertaler en lerares Nederlands aan anderstaligen
Favoriete boek: De verborgen geschiedenis van Donna Tartt
Huisdieren: Joost de labrador en een Engelse Bulldog, Saartje
Vul in: Een goed boek…moet je in één ruk uit willen lezen

 Hoe kwam je op het idee van Ja kun je krijgen?
'Ik vertaal onder andere de Bouquet reeks en terwijl ik dat aan het doen was, is het idee om zelf een boek te schrijven ontstaan. De verhaallijn is langzaam gegroeid. Een persoonswisseling leek me grappig. Toch is het een totaal ander boek geworden dan ik me drie jaar geleden toen ik op het idee van een boek kwam, had voorgesteld. Ik dacht aanvankelijk aan een thriller waarin het met Anne heel slecht zou aflopen. Ze zou zelfs dood gaan. Ik heb een aantal hoofdstukken naar een uitgeverij gestuurd, maar die heb ik weer teruggekregen. Ik had mijn boek al bijna opgegeven totdat ik de oproep voor de schrijfwedstrijd in Flair zag staan.'

Jouw verhaal was één van de honderd inzendingen die er bij Flair en uitgeverij Sijthoff binnenkwamen. Uit die honderd zijn er zes uitgekozen en door de jury beoordeeld. Wat was je reactie toen je hoorde dat jij bij die zes nominaties hoorde?
'Ik was enorm verbaasd. Bij de genomineerden horen was voor mij al de hoofdprijs. Dat kwam ook omdat ik Ja kun je krijgen in een hele korte tijd heb omgeschreven van thriller naar chicklit. En voor het eerst had ik het boek een einde gegeven, zo ver was ik daarvoor nog niet gekomen. Ik was allang blij dat het boek af en uit mijn systeem was. Mijn insteek was ook niet zozeer winnen, maar om het boek voor eens en altijd af te schrijven en het hoofdstuk voor mezelf af te sluiten. Je kunt je voorstellen hoe verrast ik was toen ik hoorde dat ik bij de genomineerden zat. Toen ik, na verloop van tijd, eenmaal aan het idee gewend was, wilde ik winnen ook.'

En je hebt gewonnen!
'Ja, ik wist niet wat ik hoorde, dacht dat iemand een flauwe grap aan het uithalen was. Wim en ik hebben een fles champagne opengetrokken en samen met onze dochters een feestje gevierd. Ik heb het boek samen met de uitgeverij nog aangepast en aangescherpt. Het is nu echt geweldig. Ik ben er enorm blij mee. Het grappige is dat toen de ergste drukte voorbij was, er ineens een nieuw verhaal in mijn hoofd kwam. Jullie zijn dus nog niet van me af.'

Zitten er autobiografische elementen in Ja kun je krijgen?
'Er zitten elementen van mezelf in; ik heb rechten gestudeerd en Anne is advocaat. Ook het chaotische karakter van Anne herken ik in mezelf. Maar alles wat Anne overkomt zijn verzinsels. Ik heb veel fantasie. Als ik in de trein zit, kan ik eindeloos fantaseren over het leven van de persoon die tegenover me zit. Wat zou hij doen? Waar gaat hij naar toe? Ik ben getrouwd en Anne is single, maar ik kan voorstellen hoe het is om alleen en vrouw te zijn. Je bent op zoek naar die ene geweldige man, maar aan de andere kant hou je ook van vrijheid. Bovendien moet je voor inkomsten zorgen, dus heb je een baan en daarnaast nog allerlei sociale contacten. Met zo'n druk leven is het niet zo vreemd dat er van alles gebeurd, ook gekke dingen. Ik heb terwijl ik zat te tikken vaak heel hard moeten lachen op mijn zolderkamertje.'

Hoe ziet de toekomst er nu uit?
'Dat vind ik moeilijk te zeggen. Toen ik rechten studeerde, had ik nooit kunnen vermoeden dat ik Nederlandse les zou geven en toen ik mijn eigen vertaalbedrijfje begon, had ik geen idee dat er ooit een boek van mij in de winkel zou liggen. Het leven neemt vaak een hele andere wending dan je denkt. Soms kan dat eng zijn, maar meestal kan ik er achteraf de lol van inzien. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar als ik mag kiezen, zou ik me graag gaan richten op schrijven van chicklits. Het genre past bij me. Ik wil vrolijke boeken schrijven, en het moet goed aflopen. Je moet het oppakken en niet meer weg willen leggen. Ik hoop dat de lezers van Ja kun je krijgen dat zullen beamen.'

Tekst: Suzanne Bremmers, Flair